Emakumea eta gizona bikote dira aspalditik. Gaur emakumea aztoratuta iritsi da etxera. Amarekin telefo- noz hitz egin du, eta beraiekin bizitzera datorrela ulertu dio. Uste du hori dela bere egonezinaren arrazoia, eta etxera iristean, gizonari kontuak eskatzen hasiko zaio. Gizona ere ez dago bere onenean, ordea. Egun handietarako erabiltzen duen gorbata berdea aurkitzen saiatzen ari da, eta urduri dago; are urduriago emakumea berea den pijama soinean duela jantzita ikustean. Joan egin behar du, baina ezerk ez dirudi lekuan. Etxea aldrebestuta izateaz gain, badirudi bizitza dela aldrebestu zaiena. Emakumea normaltasu- nera itzultzeko borrokan ari da, baina lur azpian hondoratzen ari dela sentitzen du eta eusteko moduan daukan esku bakarra amarena omen. Emakumeak ez du hori nahi, eta uko egiten dio hori horrela izateari. Nahiago du lur azpian bizi azal lodiko sator bihurtuta amarekin baino.

Kontakizunean zehar egoera komikoak, absurduak edo surrealistak txandatuz ibiliko dira, pertsonaien iraganaren, orainaren edo etorkizunaren artean biziko den narrazio hautsia eraikiz. Emakumeak bere ma- muen aurka borrokatu beharko du, amarekin izandako harremana gogora ekarriz eta haurtzaroko beldu- rrak eta iraganeko minak agerian utzita. Bien bitartean, Amaren presentziak ukitu absurdoa eta magikoa erantsiko dio amatasunari, zaintzari eta maitasunari buruz hitz egiten duen tragikomedia absurdo honi.